Tagarchief: cavalier king charles-spaniël

Claus en De hondsdagen: zes overpeinzingen van een baasje

Enkele maanden geleden kocht ik samen met Marie François een hondje. Een Cavalier King Charles-spaniël. Een vorstelijk dier, luisterend naar de naam: Claus, genoemd naar die andere keurvorst der verzamelde Vlaamse letteren. Ik groeide nochtans op met katten, schildpadden, gerbils, hamsters, vissen, wandelde takken, konijnen, een cavia, een luipaardgekko (en krekels, om die gekke, luie luipaardgekko te voeden) –maar een hond? Neen. Kwam niet in huis. Want: te veel haarverlies, te veel kwijl, te aanhankelijk, dat soort praktische bezwaren (een ander, meer cultureel-ethisch argument tegen luidde: een hond volgt klakkeloos het baasje, terwijl een kat vol karakter steekt, en meer haar eigen plan trekt). Maar ik werd volwassen, kocht een appartement, vond de liefde (die opgroeide tussen een roedel wel afgerichte jachthonden; een Limburgse, vrouwelijke variant van Mowgli), en stond dus open voor het experiment. Wat leerde ik ondertussen al? Zes overpeinzingen. Lees verder