Leeuw

Juich en dans, want hij leeft. Wie? Jericho, de iets minder bekende en iets minder dode broer van Cecil, de mannetjesleeuw die afgemaakt werd met pijl en boog door een Amerikaanse tandarts. Dit weekend ging namelijk het bericht viraal dat ook Jericho niet meer was, want: bloeddorstig afgemaakt door jagers. Het drieste, droevige lot van zijn broeder volgend.

Maar niet dus. Lokale autoriteiten en de directie van het wildpark ontkenden zondagavond het nieuws. Jericho brult nog.
Die mondiale, totale aandacht voor twee roofdieren uit dezelfde familie mag misschien verbazen, maar eigenlijk ook weer niet. In 1994 was het niet veel anders, toen de Disney-tekenfilm De Leeuwenkoning uitkwam. Talk of the town in die dagen: de laffe dood van Mufasa.
Nog steeds krijgen heelder generaties tranen in de ogen bij die ene scène waar de malicieuze Scar zijn nagels in de poten plant van zijn klimmende broer, die in een ravijn dreigt te vallen. Maar als Scar vervolgens loslaat, valt Mufasa van metershoog naar beneden, recht in een voorbijrazende kudde van bizons. Op slag dood.
Daarop neemt Scar de macht over en maakt hij jacht op de kleine Simba, de troonopvolger die moet vluchten voor zijn leven. Zou Jericho hetzelfde doen, nu zijn broer onder de zoden ligt? Zou hij diens harem bevruchten en diens welpen van kant maken om de macht te grijpen?
Op de eerste beelden na zijn terugkomst zat hij echter op zijn dooie gemak een mals girafje op te peuzelen. Alsof hij dacht: Hakuna Matata, val een ander lastig.

(Dit stukje verscheen eerder in De Standaard)

Een reactie achterlaten

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *